header image
Smażenie powideł jesień 2013
  • 7-8 września 2013
    Święto Śliwki w Strzelcach Dolnych
  • 12-13 września 2013
    Smażenie powideł w Grucznie
  • 14 września 2013
    IX Biesiada Królewska w Kiełpiu
  • 21 września 2013
    Święto Śliwki Nebrowskiej w Nebrowie Wielkim
  • 20 września 2013
    Smażenie powideł przy Starym Młynie w Grucznie
  • 28 września 2013
    VIII Spotkanie Śliwkowe w Nowem

Powidła śliwkowe
Tradycja smażenia powideł
Metoda produkcji
Właściwości powideł
Miejsca wytwarzania
Chełmno
Gruczno
Gzin
Kiełp
Kijewo Królewskie
Kozielec
Małe Łunawy
Nebrowo
Nowe n. Wisła
Opalenie
Starogród
Strzelece Dolne
Świecie n. Wisłą
Wałdowo Królewskie
Widlice
Powidła z Doliny Dolnej Wisły
Powidła śliwkowe
z Doliny Dolnej Wisły
są wpisane na Listę
Produktów Tradycyjnych
Ministerstwa Rolnictwa
i Rozwoju Wsi.
Strona główna arrow Powidła
Tradycja smażenia powideł PDF Drukuj E-mail

Na przełomie XIX i XX w nad Dolną Wisłą było ponad 2 tysiące sadów przydomowych. Owoce wykorzystywano na własne potrzeby, a ich nadwyżkę zawożono do miast i sprzedawano. Szczególne znaczenie miał lokalny ekotyp śliwy węgierki, który charakteryzował się odpornością na niekorzystne czynniki klimatyczne i szkodniki, oraz tym, że pestki bardzo łatwo oddzielały się od miąższu.

 

Gospodynie przygotowywały wielkie kuprowe (miedziane) kotły z drewnianymi mieszadłami, rozpalały ognisko i wsypywały do naczyń dojrzałe, wcześniej wypestkowane owoce. Smażone najczęściej bez cukru, na wolnym ogniu nawet 3 dni, odznaczały się wyśmienitym smakiem.

 

Gotowe produkty umieszczano w kamiennych garnkach i zapiekano w chlebowych piecach. Gdy na powierzchni powideł utworzyła się spieczona skorupka, wyjmowano garnki i składowano w chłodnych piwnicach. Tak przygotowane i przechowywane powidła mogły być użyte do spożycia nawet po 2-3 latach.

 
Inne węgierki lokalnej odmiany musiały być wrzucane do kotłów wraz z pestkami, gdyż ich wyjmowanie pochłaniało zbyt dużo czasu. Brano owoce, które wisiały na drzewie do pierwszych przymrozków i charakteryzowały się lekko pomarszczoną skórką. Po usmażeniu, powidła przepuszczano przez specjalne cedzidła, skutecznie zatrzymujące pestki, nadające produktowi goryczkę i oryginalny smak.

 

W dniu 15 marca 2006 r . "Powidła śliwkowe z Doliny Dolnej Wisły" zostały wpisane w kategorii orzechy, nasiona, zboża, warzywa i owoce na Listę Produktów Tradycyjnych prowadzoną przez Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi.

* fotografia pochodzi z książki  "Okolice Świecia", Władysław Łęga, Gdańsk 1965  r.

Następny >
w skrócie ...
Powidła śliwkowe z Doliny Dolnej Wisły smażone są z dojrzałych śliwek węgierek - ze wszystkich lokalnych ich odmian. Smażenie odbywa się w miedzianych kotłach, nad ogniem podsycanym drewnem liściastym. 
miejsca wytwarzania